گزیده اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۶
وحشی بافقیدرک و برداشت
هوش مصنوعیدرونمایه و پیام
این ابیات با نگاهی فلسفی به بیپایداری دنیا و سیطره اجتنابناپذیر مرگ بر همگان اشاره دارد. شاعر یادآور میشود که گذشت زمان و حوادث روزگار، سنتی دیرینه است که هیچکس از آن مصون نیست.
شاعر در این کلام، با بهرهگیری از اسطورهها و چهرههای تاریخی، میکوشد تا تسلای خاطر مخاطب را فراهم آورد و او را به پذیرش حقیقت مرگ، که برای بزرگان و پادشاهان نیز رخ داده، فرا بخواند.
معنای روان
از زمانی که جهان خلق شده، وضعیتش همین بوده و همچنان نیز چنین است؛ هیچکس از گزند حوادث روزگار و چرخشهای زمانه در امان نبوده و نیست.
نکته ادبی: واژه دهر به معنای روزگار و زمانه است. عبارت کرا مخفف که را است که به معنای چه کسی را میباشد و در اینجا فاعل را نشان میدهد.
اگر بلقیس (ملکه افسانهای) از این جهان رخت بربست و به عالم باقی شتافت، آیا تو که سلیمانِ زمانه هستی، گمان میکنی که همیشه زنده خواهی ماند؟
نکته ادبی: ملک جاویدان استعارهای کنایی برای مرگ و عالم آخرت است. استفاده از نامهای بلقیس و سلیمان برای ایجاد تلمیح و تأثیرگذاری بیشتر بر مخاطب صورت گرفته است.
آرایههای ادبی
اشاره به داستان مشهور سلیمان پیامبر و ملکه سبا برای یادآوری عظمت و سپس زوال قدرت در برابر مرگ.
کنایه از مرگ و رفتن به دیار باقی که به زیبایی با واژه جاویدان متضاد شده است.
سؤالی که پاسخ آن منفی است و هدف آن آگاهیبخشی و تذکر به موقتی بودن حیات انسان است.