گزیده اشعار - رباعیات

این اشعار بر ناپایداری پیوندهای انسانی و اندوهِ ناشی از جدایی تأکید دارد. شاعر با نگاهی فلسفی، لذتِ وصال را به دلیلِ سایهٔ سنگینِ هجران که در پیِ آن است، نفی می‌کند و معتقد است پایانِ هر آشنایی، تلخیِ جدایی است.

فضای حاکم بر این ابیات، سرشار از حسرت و درکِ عمیقِ ناپایداریِ روزگار است که کامِ عاشق را حتی پیش از وقوعِ جدایی، تلخ کرده است.