گزیده اشعار - قطعات

ای صاحب‌عزت! اسب تو چنان در تندی و سرعت بی‌مانند است که اگر تمام آهوانِ دشت هم بزاییند، کره ای به آن کیفیت و تندیِ اسبِ تو متولد نخواهد شد.

من نیز مرکبی دارم که از شدت گرسنگی و حسرتِ یک مشت علف، به آسمان نگاه می‌کند و گویی ستارگان را در نظرش علفزاری می‌بیند که نمی‌تواند به آن دست یابد و از فرطِ فشارِ گرسنگی، دندان‌هایش را روی هم می‌ساید.

از آنجایی که اسبِ من و اسبِ تو هر دو از یک جنس و نژاد هستند، اگر اسبِ تو از اضافه‌ی خوراکِ خود به او ببخشد و با او مهربانی کند، کاری سزاوار و دور از انتظار نیست.