گزیده اشعار - قطعات

ای کسی که مرا به گدایی و خواری نسبت می‌دهی، تا کی می‌خواهی این سخنِ بیهوده را تکرار کنی که من صرفاً به واسطه بخت و اقبالِ بلند، به جایگاهی رسیده‌ام؟ (اشاره به اینکه مخاطب، موفقیت شاعر را نه از روی لیاقت، بلکه از سرِ اتفاق می‌داند).

من فرزندِ شخصی به نام «آرق وزیر» هستم و اصالت من بر همگان روشن است؛ چرا که پدرم خود، مقامِ وزارتِ نزدِ خان (حاکم وقت) را داشته و از طبقه صاحب‌منصبان بوده است.

ای کسی که به سخن‌چینی و تهمت‌زنی روی آورده‌ای، سخنِ تو چه ارزشی دارد وقتی که همه می‌دانند پدرِ خودت از نظرِ دین و آیین و اصالتِ خانوادگی، فردی بی‌پایه و مخدوش بوده است؟