گزیده اشعار - غزلیات

نگاه کردن به چشمان تو و رد و بدل کردن نگاه‌های پنهانی، بسیار دلپذیر است؛ گویی دل و جان ما از راهی نادیدنی پیام‌های عاشقانه‌ای برای یکدیگر می‌فرستند.

ناز و کرشمه‌های تو چنان قدرت و نفوذی دارد که گویی هر دعای نهفته در میان آه و ناله‌های پنهان من را برآورده می‌کند.

تو با وقار و متانت نشسته‌ای و زیبایی‌ات را از چشم همه پنهان می‌کنی، اما در خلوت و جایگاه‌های پنهانی، خودت را به شکلی جلوه‌گر می‌کنی که مرا شیفته و فریب‌خورده‌ی خود کنی.

چه لحظات خوشی است آن‌گاه که برای دفع بدگمانی‌های مردم، به ظاهر مرا سرزنش می‌کنی و خشم می‌نمایی، اما در دل و در خلوت، سرشار از لطف و مهربانی هستی و عذرخواهی می‌کنی.

آن نگاه دزدانه و پر از عشوه (غمزه) به قصد تاراج دل من تاخت؛ وای بر من که اسیر شدم، چرا که این نگاه، چون لشکری پنهانی بود که ناگهان از کمینگاه بیرون جست.

اگر می‌خواهی به جرم نگاه پنهانی مرا بکشی، این کار را به حکم ناز خود انجام بده؛ هرچند که در دادگاه عشق، نگاه کردنِ عاشق، گناهی نیست که سزاوار مرگ باشد.

اگر منکر این هستی که خون من بر گردن توست، به من نگاه کن؛ زیرا چشمان من که از غم تو پر از خون شده، صدها گواه روشن بر این ماجرای پنهانی خواهند بود.