گزیده اشعار - غزلیات

ای محبوب که امیدوارم هرگز رنجی نبینی، چه چیزی در من یا از من دیدی که این‌گونه بی‌اعتنایی می‌کنی و نگاهت را از عاشقی که مبتلای توست، دریغ می‌داری؟

خداوند تو را ببخشاید (عفا‌ک‌الله) که با رفتنت، زندگی و جان را از من ستاندی. رفتی و کارِ خود را به خوبی انجام دادی؛ دعا می‌کنم که تو هیچ‌گاه رنج و بدی‌ای که من اکنون دچارش هستم را تجربه نکنی.

در پیِ یافتن پایان و کرانه‌ای برای دریای عشق نباش، زیرا این دریا بی‌نهایت است و در تلاش برای رسیدن به پایان آن، تنها غرق می‌شوی و هیچ حدی برای آن نمی‌یابی.

ای رقیب، تو که با کارشکنی‌هایت مرا از رسیدن به هدف و محبوبم بازداشتی، از خداوند می‌خواهم که تو نیز هرگز به مقصد و آرزوی خود دست نیابی.

چه رفتار ناپسندی از من دیدی که اکنون دیگر با آن نگاهِ محبت‌آمیزِ شایسته، به سوی من نمی‌نگری و مرا نادیده می‌انگاری؟

منم وحشی که از بزم و مجلسِ محبوب رانده شده‌ام؛ دعا می‌کنم که تو نیز در پیشگاه محبوب، کسی جز مرا شایسته نبینی و دیگران در نظرت بی‌ارزش جلوه کنند.