گزیده اشعار - غزلیات

من در پیِ جایی هستم که وفاداری در آن خریدار داشته باشد و کسی ارزشِ کالای گران‌بهایِ مرا بداند و از آن سخن بگوید.

کجاست آن دوستی که واقعاً دستگیر و یاری‌رسان باشد؟ صرفِ خراشیدن سینه یا پاره کردنِ گریبان (که نشانه‌های ظاهری عزاداری و اندوه است) کافی نیست، دوستی حقیقی به حمایت و عمل نیاز دارد.

اساسِ هر رابطه‌ای دوستی است و هدفِ غایی از دوستی، وفاداری است؛ پس کسی که بویی از وفا نبرده، اصلاً چرا باید به عنوان دوست در نظر گرفته شود و چه سودی دارد؟

کشاورز چه سخن حکیمانه‌ای گفت آن‌گاه که بوته‌ی خار را از ریشه می‌کند؛ که چرا باید درختی را پرورش داد که میوه‌اش جز خار و آزار نیست؟ (اشاره به لزوم قطع رابطه با دوستِ نا‌اهل).

ای وحشی، دیگر برایِ معاشرت با دوستانی که وفادار نیستند، چرا باید دلت را غمگین کنی و بیهوده رنج بکشی؟