گزیده اشعار - غزلیات

چه بر سرت آمده که این‌چنین اندوهگین و آشفته‌حالی؟ از این پریشانی دست بردار و با نوشیدنِ جامِ مستی و شادی، ملال و غم را از خود دور کن.

گویی قلبت از غم رهاست و شرابِ شادی نوشیده‌ای؛ پس به دنبالِ شادمانی و مستیِ عارفانه باش، چرا که ذهن و جانت در آرامش و آزادی است.

تو در برابر من نشسته‌ای اما ذهن و اندیشه‌ات درگیرِ خیال‌بافی‌های بیهوده است؛ نمی‌دانم در کدام جهانِ خیالی سیر می‌کنی و به چه چیزی دلبسته‌ای که تو را از این جهان جدا کرده است.

خدایا، با کدام دانش یا بینش می‌توانم به عمقِ قلبِ تو راه یابم تا بفهمم و بدانم که چه اندیشه‌ها و خیال‌هایی را در نهانخانه دل پنهان کرده‌ای؟

به برکتِ توجه و عنایتِ الهی، بر باقی‌مانده‌ی غم‌هایت سوگواری کن؛ تو که در جایگاهِ والایی هستی و سررشته‌ی جان‌ها را در کنارِ آبِ حیات و زلالیِ معرفت در دست داری.

ای وحشی، چه حالِ خوشی است که از شرابِ عشق مست باشی، به‌گونه‌ای که نه رنجِ دوری از یار تو را آزار دهد و نه غمِ وصال و دلبستگی، ذهنت را درگیر کند.