گزیده اشعار - غزلیات

ای محبوب که رفتاری بیگانه و سرد داری، چرا تا این اندازه غریبه و دور هستی؟ مگر تا کجا می‌خواهی به این بی‌‌وفایی و بی‌مهری ادامه دهی؟

تو پیوند میان روح و جسم مرا از هم گسستی و دیگر کافی است؛ چرا با منی که ضعیف و ناتوان هستم، تا این حد زورآزمایی می‌کنی و قدرت خود را به رخ می‌کشی؟

در اثر این همه سجده و خاکساری، استخوان‌هایم ساییده و ضعیف شده است؛ شرم بر من باد که تا این حد از شدت اشتیاق، صورتم را بر خاکِ درگاهِ تو می‌سایم.

دیگران از وصال محبوب خسته و دلگیر می‌شوند، اما داستان هجران ما همچنان بی‌پایان باقی است؛ من دیگر توان و طاقت تحمل این‌همه دوری و جدایی را ندارم.

ای وحشی، تا کی می‌خواهی برای دیدارِ محبوب که همچون دولت و ثروتی ارزشمند است، دریوزگی و گدایی کنی؟ تو آبروی خودت را بردی؛ این چه روش گدایی‌کردنِ خفت‌باری است؟