گزیده اشعار - غزلیات

من از کنار درِ خانه‌ات عبور کردم و دیدم که آثارِ اشکِ چشم‌های گریانِ بسیاری بر خاک باقی مانده است؛ اکنون بنگر که چگونه از شدتِ اشک‌هایِ خونینِ من، صدها نشانه بر خاکِ درگاهت نقش بسته است.

بیا و تماشا کن که چشمانِ پر از آرزوی من با چه اندوهی به درِ خانه‌ات دوخته شده است؛ من همچنان با امیدِ اینکه یک نگاه به من بیندازی، بر سرِ این راهِ عبور ایستاده و مانده‌ام.

هر کسی را که از میان عاشقان و بیمارانِ غمِ تو دیدی، از پا درآوردی (به قتل رساندی)؛ اما هنوز خنجرت را کنار نگذار، چرا که هنوز یک بیمارِ دیگر (یعنی من) باقی مانده است که باید به دست تو کشته شود.

سال‌ها از آن زمان که قد و قامتِ رعنایِ تو را از دور دیدم می‌گذرد، اما با این وجود، آن تصویرِ زیبا و حرکاتِ دلفریبت هنوز در برابرِ چشمانِ خیالم زنده و حاضر است.

وحشی بدون هیچ بهانه و واسطه‌ای حالِ دلِ خود را برای تو بازگو کرد؛ چرا که او می‌خواهد تنها با این بهانه (عرض حال)، یک لحظه بیشتر در محفل و بزمِ تو باقی بماند.