گزیده اشعار - غزلیات

تنها و بی‌یاور مانده‌ام و هیچ همدمی برای دلِ رنجورم ندارم. در این تنهاییِ مطلق، در حالِ جان‌سپردن هستم و هیچ‌کس برای همدلی و یاریِ من حضور ندارد.

مردم به من توصیه می‌کنند که برای رسیدن به وصالِ محبوب اقدام کنم، اما با وجودِ میلِ قلبیِ فراوان، هیچ راهِ چاره و دسترسی به او برایم مهیا نیست.

اشتیاقِ وصال در دلِ من شعله می‌کشد، اما روزگار فرصتِ تحققِ آن را به من نمی‌دهد. تصور نکن که من بی‌میل هستم؛ بلکه به دلیلِ عدمِ امکانِ دسترسی، راه به جایی نمی‌برم.

تو به من گفتی که هیچ گلایه و شکایتی از من نداری، اما من در واقع از دستِ تو بسیار دلگیرم و حرف‌ها برای گفتن دارم، پس چنین نیست که گله‌ای نداشته باشم.

ای وحشی (خطاب به خویشتن)، تا زمانی که به سختی‌ها و رنج‌هایِ این مسیر (خار و خس) تکیه نزده‌ام، هرگز به خوابِ آرام و آسایشِ تن نخواهم رفت.