گزیده اشعار - غزلیات

من که همچون شمع از حرارت درونی می‌سوزم و جانم در حال ذوب شدن است، اگر تو سر مرا از تن جدا کنی، این کشته شدن در راه تو را برای خود افتخاری بزرگ می‌دانم.

با وجود این تندی و بی‌رحمی که در معشوق وجود دارد و او را به عاشق‌کشی معروف کرده است، واویلا اگر او متوجه شود که من در خفا به او دل‌بسته و با او عشقبازی می‌کنم.

شگفتا از آن معشوق که ابتدا با خنجرِ جفا مرا می‌کشد و سپس با ناز و عشوه می‌پرسد که آیا در حقِ تو عاشقی کرده‌ام؟

ای دوستان من، وقتِ سفرِ ابدیِ من فرا رسیده است؛ معشوق من کجاست؟ او را نزد من بیاورید تا پیش از آنکه جان بدهم، کارهای آخر و وصیت‌های خود را انجام دهم.

من همچون پرنده‌ای نیمه‌جان که سرش بریده شده در میان خاک و خون می‌تپم و دست و پا می‌زنم، اما آن معشوقِ زیبارویِ بی‌خبر گمان می‌کند که من برای سرگرمی و بازی این‌گونه تکان می‌خورم.