گزیده اشعار - غزلیات

مدت‌های مدیدی است که دیگر به شیوه رندان، آزاد و بی‌قید و بند به عیش و نوش نپرداخته‌ایم و در خلوت دل‌انگیز باغی، از لذتِ خالص و ناب بی‌بهره مانده‌ایم.

مانند سبزه که کنار جوی آب می‌روید، ما نیز در دامن طبیعت قدم نگذاشتیم و همچون گل لاله که جام‌مانند است، لبان خود را با نوشیدنِ لذت و شادی (مانند شبنم بر لب آب) تازه نکردیم.

افسوس که به جای کشف حقیقت زندگی، گویی نقابِ مرگ و کفن را بر چهره کشیدیم؛ چرا که هرگز نتوانستیم حجاب را از چهره‌ی اصلیِ مقصود و هدفِ حقیقی کنار بزنیم.

ما در طول زندگی خود سختی‌ها و دردهای بسیاری را متحمل شده‌ایم، اما بی‌تردید هیچ دردی بالاتر، سنگین‌تر و جانکاه‌تر از دردِ دوری و جدایی از یار نبوده است.

ای وحشی، درهای لطف و عنایت الهی به روی ما باز نشد، مگر پس از آنکه از همه جا ناامید شدیم و دیگر برای رسیدن به خواسته‌هایمان به درِ هر خانه‌ای نرفتیم و از تقلا دست کشیدیم.