گزیده اشعار - غزلیات

مدتی طولانی است که از گلستانِ حضورِ معشوق دور مانده‌ام؛ من همچون بلبلی هستم که به سختی در تنگنا و فقر عاطفی و بی‌سروسامانی گرفتار شده‌ام.

بهارِ عمرم زمانی با طراوت بود و از وجودم گل‌های شادی می‌روئید، اما آن دوران سپری شد؛ اکنون پژمرده‌ام و دیگر توان رشد و بالندگی ندارم.

در هوای رسیدن به آن گلستان، صدها مانع پیش رو دارم؛ همچون پرنده‌ای که بال‌هایش بسته است، اراده پرواز کردم اما در همان جای قبلی گرفتار ماندم.

اگر در مسیر دیدار تو گام برنمی‌دارم، عذر من کاملاً آشکار و پذیرفتنی است؛ چرا که چنان زیر بار سنگینِ اندوه اسیر شده‌ام که توان راه رفتن را از دست داده‌ام.

نه گمانی به رهایی دارم و نه امیدی به نجات؛ به سختی در اضطراب و نگرانی غوطه‌ورم و در بلایی جانکاه گرفتار شده‌ام.

تمام هستی و سرمایه‌ی عمرم را در راه یادِ وصل تو از دست دادم؛ اکنون ای وحشی، همچون کسی که مفلس و تهیدست است، در پی یافتنِ راهی معجزه‌آسا (کیمیا) برای جبرانِ این نابودی هستم.