گزیده اشعار - غزلیات

عمر در حال سپری شدن است و ما همچنان از رسیدن به خواسته‌های قلبی خود محرومیم؛ هر اندازه که در مسیر زندگی پیش می‌رویم، به هدف نهایی نمی‌رسیم.

ما در حرکت خود همچون صاعقه و حتی تندتر از آن هستیم، اما شگفتی در این است که با وجود این سرعت بالا، هرگز به کاروانِ مقصد (که نمادی از معشوق یا هدف اصلی است) دست نمی‌یابیم.

اگر لطف و عنایت خداوند یاری نکند، تلاش ناخدا (تلاش بشری) هیچ سودی ندارد؛ تا زمانی که باد موافق یعنی امداد الهی نوزد، ما به ساحل نجات و کمال نمی‌رسیم.

در حقیقت هیچ‌کس تا به حال معمای پیچیده عشق را حل نکرده است؛ یا شاید هم ما هستیم که ظرفیت و دانش کافی برای فهمیدن این نکته دشوار را نداریم.

ای وحشی، آن سوار تندرو (معشوق) از راهی که ما پیش گرفته‌ایم به دست نمی‌آید و از هیچ راه دیگری نیز نمی‌توانیم به او برسیم.