گزیده اشعار - غزلیات

دامن من از خونِ چشم‌هایم خیس شده است، زیرا معشوقی که من دارم، به کسانی که «تردامن» هستند (یعنی کسانی که به گناه یا رنج آلوده‌اند)، گرایش و علاقه دارد.

اگر شیوه معاشرت و ارتباط پریشان من با معشوق به همین منوال باقی بماند، یقیناً حالِ آشفته‌ای که اکنون دارم، از این هم وخیم‌تر و بدتر خواهد شد.

هرچند که سعی می‌کنم خراش‌ها و زخم‌های سینه خود را از دید مردم پنهان کنم، اما این زخم‌ها از طریق گریبانِ پاره‌ام، به وضوح برای همگان آشکار است.

تا کی باید غم جدایی را تحمل کنم؟ بهتر است که مرگ بیاید و به زندگی من پایان دهد؛ چرا که این جانی که در بدن دارم، ارزشِ این همه دردسر و سختی را ندارد.

ای وحشی، از من نپرس که چرا خانه غم تو (قلبت) ویران شده است؛ چرا که این چشمانِ پر اشکی که من دارم، آن‌قدر قدرت ویرانگری دارند که می‌توانند تمام جهان را به نابودی بکشانند.