گزیده اشعار - غزلیات

اگر تو در ابتدای مسیر عشق، وفا و مهربانی نشان می‌دادی، من چه سرنوشتی پیدا می‌کردم؟ تو از همان آغاز، دل مرا بردی و بنایِ جفا و نامهربانی را گذاشتی؛ اگر این‌گونه نمی‌کردی و به من دل‌بسته می‌شدی، من با آن وابستگی چه می‌کردم؟

هنوز پیش از آنکه من به واقع مبتلا و گرفتار عشق تو شوم، با شمشیرِ بی‌توجهی و استغنا، مرا از پای درآوردی. اگر با مهربانی‌ات، مرا واقعاً گرفتار و مبتلا می‌کردی، پس از آن چه بلایی بر سر من می‌آمد؟

ای معشوقی که هم آشنایان را می‌کشی و هم بیگانگان را به آتش می‌کشی، اگر مرا با خودت مأنوس و آشنا می‌کردی و این حصار را می‌شکستی، چه سرنوشتی در انتظارم بود؟

خدا را شکر که آن محبوبِ زیباروی، جز جور و ستم با من کاری نکرد. اگر قرار بود ابتدا وفا کنی و بعد این همه ستم را روا بداری، آن‌گاه من چگونه می‌توانستم این رنج را تاب بیاورم؟

من خیلی زود متوجه خویِ وحشی و ستمگرِ آن محبوب شدم. اگر دلم به آن زیبارویِ بلاخیز و شوخ‌طبع عادت کرده بود و به او خو گرفته بودم، آن‌گاه چه می‌کردم؟