گزیده اشعار - غزلیات

زبان من که آماده‌ی گله و شکایت بود، همین که معشوق لب به سخن گشود و بابت تندی‌های گذشته‌اش عذرخواهی کرد و وعده‌ی دیدار داد، از گفتن شکایت بازماند.

این دنیا سرتاسر فریب و نیرنگ است و تنها کارش مضطرب کردن جان آدمی است؛ چرا که ماهیت آن چیزی جز آمد و شد و ناپایداری و هرگز ثابت نماندن نیست.

شیوه‌ی راه رفتن و گام نهادن معشوق بر زمین چنان دلفریب است که گویی از هر قدمش ناز و عشوه برمی‌خیزد و از هر حرکتش در هوا، فتنه‌انگیزی پراکنده می‌شود.

دلیل اصلیِ پیوند ما، همان کششِ درونی و عشق است و این تندی کردن‌های معشوق و به دنبال من افتادن‌هایش، همگی تنها بهانه‌ای برای پنهان کردن این حقیقت است.

ای وحشی، اگر روزگار و جهانِ ما پس از این نیز به همین منوالِ فریب و بی‌وفایی باشد، وای به حال کسی که در آینده قرار است از مادرِ دنیا زاده شود.