گزیده اشعار - غزلیات

ای معشوق مغرور، سر از غرور بردار و لحظه‌ای به زیر پای خود نگاه کن تا ببینی چگونه عاشقی خاکسار و نیازمند در برابر تو افتاده و عجز و لابه می‌کند.

این همه بی‌نیازی، ناز و خودپسندی برای چیست؟ دست‌کم به خاطر رضای خدا هم که شده، نگاهی به حال عاشقی که گرفتار بندِ عشق توست بینداز.

وقتی با ناز و کرشمه راه می‌روی، آن نگاه‌های فتنه‎‌انگیز خود را جمع کن و به پشت سر خود بنگر که چگونه با هر گام تو، عده‌ای از عاشقان نیمه‌جان و ازپای‌افتاده بر جای مانده‌اند.

ای جانِ من، این‌گونه تصور نکن که من به‌آسانی صبر و طاقتم را از دست دادم؛ قدرت اندوهی که تو در دلم افکنده‌ای چنان زیاد است که مردانِ کارآزموده را نیز از پای درمی‌آورد.

اگر باور نداری که من (وحشی) چگونه در آتش عشق تو می‌سوزم، پرده‌های وجودم را بشکاف و بنگر که چگونه زخم‌های وفاداری به تو بر جانم نشسته است.