گزیده اشعار - غزلیات

دست از سر من بردارید و حال و روز قلب پردردم را جویا نشوید؛ اجازه دهید فقط برای لحظه‌ای با رنج و غمی که دارم، خلوت کنم و تنها بمانم.

ای دوستان، میان من و آن معشوقِ مست و سرمست فاصله نیندازید؛ حتی اگر او در میانه بدمستی و بی‌اعتنایی‌اش قصد جانم را کرد، باز هم مرا به حال خود رها کنید تا تسلیمِ او شوم.

آن روزی که این عاشقِ دل‌خسته، در راهِ عشق جان سپرد، آنچه از من بر جای مانده را همان‌گونه که از ابتدا بوده است، رها کنید و دست‌کاری نکنید.

برای من که همچون حیوانی وحشی و گریزان از اجتماع هستم، جامهٔ صد پاره‌ای بدوزید و آن را بر روی زخم‌های عمیق قلبم قرار دهید تا با دردم یکی شود.