گزیده اشعار - غزلیات

اگر آن معشوقِ مست و مغرور با آن حال و هوای خاص از خانه بیرون بیاید، چه کسی توانِ آن را دارد که جانِ سالم به در ببرد؟ او با ناز و کرشمه، کلاهش را کج می‌گذارد و از کنار ما می‌گذرد.

دوباره نوبتِ عرضه‌ی زیباییِ او رسیده است؛ حکمِ او چه خواهد بود؟ چه کسی از چشمِ او خواهد افتاد و چه کسی دوباره موردِ توجه و عنایتِ او قرار خواهد گرفت؟

فاصله‌ی میان مصر و کنعان بسیار عجیب و غیرطبیعی است؛ چرا که قافله هنوز در مصر است اما خبرِ آن به این‌جا می‌رسد.

کمترین اثرِ عشق، آن نیروی کششِ درونی است که فرد را به خود جذب می‌کند؛ به گونه‌ای که هر چقدر عاشق را از درِ خانه‌ی معشوق برانند، او با اشتیاقِ بیشتری بازمی‌گردد.

در حالی که سبو بر دوش و صراحی در دست دارم و مأمورِ شرعی (محتسب) به دنبالم است، خدا نکند که پاهایم به سنگی بخورد و تعادلم را از دست بدهم (و گرفتار شوم).

به من نگو که اگر به دنبالش بروم، وحشی و سبک‌سر به نظر می‌رسم؛ چه مانعی وجود دارد که او نزد من نمی‌آید؟ چرا او نباید با آن همه اشتیاقی که با تمام وجودم برایش دارم، به سراغم بیاید؟