گزیده اشعار - غزلیات

در سرزمینی که دوری و جدایی از یار حکم‌فرماست، زندگی حقیقی وجود ندارد. حتی اگر کسی عمرِ جاودانِ «خضر» را داشته باشد، بدون پیوند با محبوب، آن زندگی هیچ استحکام و معنایی ندارد.

جدایی و دوری، ندا می‌دهد که هر کس گرفتارِ بندِ عشق شد و به خانه‌ی ما پای گذاشت، دیگر هیچ راهِ رهایی و بازگشتی برای او وجود ندارد.

به رفتارِ به‌ظاهر بی‌مهر و سردِ محبوب توجه نکن؛ چرا که در منشِ زیبارویان، گاهی همین نادیده‌گرفتن و بی‌توجهیِ ظاهری، خود نوعی از عنایت است که از توجهِ مستقیم، دستِ‌کمی ندارد.

در دکانِ کوچکِ عشقِ من، کالاهایی از جنسِ وفاداری وجود دارد که در تمامیِ بازارِ جهانِ هستی، نظیر و مانندِ آن یافت نمی‌شود.

پیرو کدام آیین هستی و به چه دینی باور داری؟ چه کسی گفته است که زیباییِ تو نباید زکات (خیرات و مهربانی به عاشق) داشته باشد؟

این بازیِ دوری و این شطرنجِ عاشقانه که از راهِ دور با زیبارویان در جریان است، چنان دشوار است که شگفتی نیست اگر «وحشی» (شاعر) که غرق در خویشتن است، در این بازی شکست بخورد و مات شود.