گزیده اشعار - غزلیات

در محفلِ بزمِ معشوق، جایی برای فردِ دیوانه‌ای چون من وجود ندارد؛ چرا که جایگاهِ کسی که مانندِ من از عشق بیقرار شده است، تنها ویرانه‌ای دورافتاده است.

من همچون مجنون، داستانِ عشق و رسوایی‌ام را دوباره زنده و تازه می‌کنم؛ چرا که این سرنوشتِ پر از رنج و بی‌نامیِ من، نزدِ مردم به یک قصه‌ی افسانه‌ای تبدیل شده است.

حکایتِ من و شمعِ [معشوق] این‌گونه است که ارزشِ عاشق در نظرِ او چنان ناچیز است که اگر عاشق تمامِ وجودش را هم فدا کند، باز هم نزدِ او کمتر از پروانه‌ای است که در راهِ شمع می‌سوزد.

اگر در میانِ آشنایان و نزدیکان هستی، هر بلایی که می‌خواهی بر سرِ من بیاور و با من تندی کن، اما خواهش می‌کنم وقتی بیگانه‌ای در جمع حضور دارد، مرا این‌چنین خوار و ذلیل مکن.

ای فرمانروای زیبارویان، از دیگران نپرس که «وحشی» کجاست؛ زیرا جایگاه و پناهگاهِ او جز گوشه‌ای از میخانه برای خلوت‌گزینی و بی‌خودی، جایِ دیگری نیست.