گزیده اشعار - غزلیات

در همان ابتدایِ راهِ عاشقی و جنون، آه و ناله‌ی من آن‌چنان قدرتمند است که از آسمان‌ها فراتر می‌رود؛ با این اوصاف که کارِ من در آغاز چنین طوفانی است، باید اندیشید که در فرجام و پایانِ این مسیر، چه بر سرِ من خواهد آمد.

لیلی که باعث شد مجنون از عقل و خرد فرسنگ‌ها فاصله بگیرد، در برابرِ زیباییِ تو ناچیز است؛ چه رسد به اینکه من در راهِ عشقِ تو، صدها برابر بیش از مجنون، از عقل و منطق دور شده‌ام.

ای کسی که از حالِ من می‌پرسی، مگر کسی می‌تواند حالِ کسی را درک کند که از چشمانش مدام رودخانه‌ای از خون بر چهره‌اش جاری می‌شود؟ (اشاره به نهایتِ اندوه و گریه عاشق).

هر زمان که یادِ آن لباسِ سرخ و گلگونِ تو به ذهنم خطور می‌کند، از دلم شعله‌ای برمی‌خیزد که توانِ آن را دارد که تمامِ عالم را به آتش بکشد.

از «وحشی» (تخلص شاعر) که در توصیفِ گردنبندِ پر از گوهرِ تو، این‌گونه سخنانِ گوهربار بر زبان آورده، جای شگفتی نیست که اشعارش از جواهراتِ گران‌بهایِ مخفی و نایاب نیز باارزش‌تر باشد.