گزیده اشعار - غزلیات

وحشی بافقی

غزل ۱۶۳

وحشی بافقی
شکل مستانه و انکار شرابش نگرید تا ندانند که مست است ، شتابش نگرید
آنکه گوید نزدم جام و زد آتش به دلم چهره افروختن و میل کبابش نگرید
سد گل تازه شکفته ست ز گلزار رخش گل گل افتاده برو از می نابش نگرید
تا نپرسیم از آن مست که کی می زده ای چین بر ابرو زدن و ناز و عتابش نگرید
آنکه می گفت به وحشی که منم زاهد شهر گو بیایید به میخانه ، خرابش نگرید

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات با زبانی طنزآلود و کنایه‌آمیز، پرده از ریاکاریِ زاهدی برمی‌دارد که با وجودِ ادعای پارسایی، در عمل به خوش‌گذرانی و نوشیدن شراب روی آورده است. شاعر در این قطعه، با تکیه بر نشانه‌های ظاهری مانند سرخی چهره و رفتارهای ناخودآگاه، سعی دارد تضاد میان گفتار و کردار این شخص را به تصویر بکشد و او را در محیط میخانه رسوا کند.

فضای کلی اثر، سرشار از شور و شادیِ رندانه‌ای است که در آن، شاعر با زیرکی تمام، مدعیانِ دروغینِ زهد را به سخره می‌گیرد. هدف از این توصیفات، تأکید بر این نکته است که حقیقتِ احوالِ انسان را نمی‌توان با کلام و ادعا پنهان کرد، چرا که نشانه‌های درونی و رفتاری، سرانجام حقیقت را آشکار می‌سازند.

معنای روان

شکل مستانه و انکار شرابش نگرید تا ندانند که مست است ، شتابش نگرید

به ظاهرِ مست‌گونه‌اش و اینکه انکار می‌کند که شراب نوشیده است، توجه نکنید. برای اینکه بفهمید او واقعاً مست است، به حرکات شتاب‌زده و عجولانه‌اش بنگرید.

نکته ادبی: شکل مستانه به معنای هیئت و ظاهری شبیه به مستان است و انکار شراب، کنایه از تظاهر به پرهیزگاری است.

آنکه گوید نزدم جام و زد آتش به دلم چهره افروختن و میل کبابش نگرید

آن کسی که می‌گوید من جام شرابی ننوشیده‌ام، اما با این تظاهرش آتشِ حسرت و تردید به دلم انداخته است؛ به چهره‌ی برافروخته و میلِ او به کباب که نشان از مستی دارد، نگاه کنید.

نکته ادبی: آتش به دل زدن کنایه از ایجاد درد و اضطراب است و چهره افروختن اشاره به سرخی صورت پس از نوشیدن می دارد.

سد گل تازه شکفته ست ز گلزار رخش گل گل افتاده برو از می نابش نگرید

صدها گلِ تازه‌شکفته از باغِ چهره‌اش روییده است؛ به لکه‌های سرخی که از اثرِ شرابِ خالص بر چهره‌اش افتاده و آن را گلگون کرده است، بنگرید.

نکته ادبی: گل گل افتادن کنایه از سرخی و گلگونی صورت بر اثر غلبه‌ی می و شادی است.

تا نپرسیم از آن مست که کی می زده ای چین بر ابرو زدن و ناز و عتابش نگرید

پیش از آنکه از آن مست بپرسیم که چه زمانی شراب نوشیده‌ای، به اخم کردن، ناز کردن و عتاب‌های او دقت کنید که خودش گواهِ مستی اوست.

نکته ادبی: چین بر ابرو زدن و ناز، رفتارهایی است که در حال مستی به واسطه از دست دادن خویشتنداری بروز می کند.

آنکه می گفت به وحشی که منم زاهد شهر گو بیایید به میخانه ، خرابش نگرید

آن شخصی که به وحشی (شاعر) می‌گفت من زاهدِ این شهر هستم، به او بگویید به میخانه بیاید تا او را در حالِ مستی و خرابی تماشا کنید.

نکته ادبی: خراب در ادبیات عرفانی و رندانه به معنای مستِ بیخود و رها از تعلقات و قیدهای زاهدانه است.

آرایه‌های ادبی

تناقض (پارادوکس) شکل مستانه و انکار شراب

تضاد میان ظاهرِ مست و ادعایِ پرهیزگاری که بر دروغین بودن آن تأکید دارد.

کنایه گل گل افتاده

اشاره به سرخی گونه‌ها بر اثر نوشیدن شراب که در زبان فارسی به گل‌گون شدن تعبیر می‌شود.

استعاره گلزار رخش

تشبیه چهره به گلزار به دلیل زیبایی و طراوت و سرخی گل‌ها در آن.