گزیده اشعار - غزلیات

اگر چشمانِ عاشق، مانندِ گدایان با التماس و خواهش به دنبالِ دیدارِ یار نباشد، پس دلی که چنین خوار و حقیر در برابرِ معشوق قرار می‌گیرد، شایسته‌ی این همه خفت نیست.

اگر دل ادعایِ جانبازی و فداکاری در راهِ عشق را نداشته باشد، این‌همه درد و رنجِ جان‌کاه به سراغِ کسی نخواهد آمد؛ بنابراین رنج کشیدن، دلیلِ صداقتِ عاشق در ادعایِ عشق است.

حکمرانی بر سرزمینِ جان و روح، وظیفه‌ای بسیار خطیر و سنگین است؛ تو ای معشوق، هنوز در این وادی تازه‌کار و بی‌تجربه‌ای و تواناییِ مدیریتِ این مسئولیتِ بزرگ را نداری.

دلِ من، گوشه‌ی انزوایِ هجرانِ تو را با صدها وصل و دیدار عوض نمی‌کند؛ زیرا کسی که به قفسِ رنج و تنهایی خو گرفته است، دیگر به فضایِ گلزارِ وصل و آزادی تمایلی ندارد.

من به استشمامِ بویِ خوشِ تو قناعت می‌کنم، زیرا بهره‌مندی از گلِ باغِ وصلِ تو، نصیبِ کسی جز رقیبان و نامحرمان نمی‌شود.

این‌همه هیاهو و جنجالی که خریداران برای این معشوق به راه انداخته‌اند، برای میوه‌ای نارس و خام است؛ چرا که این معشوقِ تازه‌رس، هنوز به آن مرحله از کمال نرسیده که در بازارِ عشق عرضه شود.

اگر معشوق از وجودِ من احساسِ شرمساری و عار نکند، این زمزمه‌ها و نغمه‌هایِ عشق، لذت و ذوقِ فراوانی برایم به همراه خواهد داشت.