گزیده اشعار - غزلیات

دیشب معشوق با حالتی از قهر و غرورِ ظاهری به دیدار من آمد؛ آن چشم‌هایِ پر شر و شوری که داشت، نشان می‌داد که با تکیه بر ناز و کرشمه‌هایِ خود، پای در بزمِ ما گذاشته است.

چشمانِ یار، گویی در حالِ بازجویی از وضعیتِ پریشانِ من بود و آن نگاهِ دزدانه و غمزه اش، همچون جاسوسی به دنبالِ کشفِ رازهایِ پنهانِ دلِ من آمده بود.

شور و حرارتِ اشتیاقِ من به قدری بالا بود و آن‌چنان از آتشِ عشق می‌سوختم که نگاهِ معشوق، گویی برای تماشایِ این اوجِ نیاز و تضرعِ من آمده بود.

دیگران نیز متوجه شدند که نگاهِ یار چه گرمایِ عجیبی داشت؛ گویی آن نگاه در کورهٔ غیرت چنان ذوب و گداخته شده بود که حرارتش همگان را به سوزش وامی‌داشت.

چه بسیار ناز و کرشمه‌ها که از او ندیدم و چه نگاه‌هایی که به من نکرد؛ من بنده و غلامِ او هستم، چرا که او به شکلِ شگفت‌انگیزی، رسمِ بنده نوازی و مهربانی با زیردستان را به جا می‌آورد.

آرزویِ دیدارت بود که هر لحظه به سویت می‌تاخت؛ می‌دانی که این شوقِ دیدار با چه سرعتی و با چه گام‌هایِ بلندی به سویِ تو در حرکت بود.

وحشی حیران است که او از کدام بزم و محفلی این‌چنین شادمان بازگشته که با ساز و شراب به سویِ کلبهٔ محقرِ ما قدم رنجه کرده است.