گزیده اشعار - غزلیات

هر آنچه انجام دادی و هر سخنی که بر زبان راندی، نهایتِ خواست و آرزوی من بود؛ هر چه گفتی، نیکو بود و هر چه کردی، به‌جا و زیبا بود.

چرا باید نگرانِ ملامت و سنگ‌اندازیِ دیگران در راه عشق باشم؟ آن کسی که مجنون (نماد عاشقی) بود نیز در این دنیا با چنین تهمت‌ها و سرزنش‌هایی روبرو بود.

دیگر از صبر و تحملِ ایوب برای من سخن نگو، چون شنیدنِ آن کافی است. من بیش از این توانِ صبر کردن ندارم؛ آن استقامتِ بی‌نظیر، کارِ ایوب بود و از عهده‌یِ من خارج است.

ادعای مجنون مبنی بر یکی بودنِ روحِ خود با لیلی، دروغی بیش نبود؛ چرا که اگر حقیقتاً یگانگی و وصالی در میان بود، دیگر نیازی به قاصد و نامه برای ارتباط نداشتند.

من نمی‌دانم سرچشمه‌یِ این عشق و دلبستگی از کجاست، اما همین‌قدر می‌دانم که این کشش و میلِ درونی، از جانبِ معشوق آغاز شده است.

ببین چه شگفتیِ بزرگی در این است که یوسف در زندانِ مصر محبوس بود؛ پایش در زنجیر بود، اما جایگاهِ حقیقی‌اش در قلبِ یعقوب (پدرش) قرار داشت.

ای وحشی، به این مژگانِ خون‌چکان که از شدتِ اندوه غبارآلود شده بنگر؛ این چشم‌ها هنوز روزگاری را به یاد می‌آورند که مانندِ جارویی، راهِ عبورِ معشوق را پاک می‌کردند.