گزیده اشعار - غزلیات

من تصور می‌کردم آن معشوق زیبا همچون ماه، با من مهربانی کند که نکرد؛ گمان می‌بردم که او مرهمی برای روحِ آزرده من باشد که متأسفانه نشد.

بدون هیچ دلیل و بهانه‌ای، با من به ستیز و دشمنی برخاست؛ این در حالی بود که حتی کوچک‌ترین بحث یا گفتگویی میان ما رخ نداده بود که بخواهد علتِ این خشم باشد.

سنگینیِ بی‌توجهی‌ها و غرورِ او، کوهی از غم بر دلم نشاند؛ اما من هرگز گمان نمی‌کردم که وجودِ من برای او تا این حد مایه سنگینی و رنجش خاطر باشد.

دیگران هرکدام به شکلی از همنشینی با او شاد و خرسند می‌شدند؛ من هم امیدوار بودم که همچون دیگران شادمان شوم، اما بخت با من یار نبود.

منِ وحشی شکایات بسیاری از بی‌مهری‌های او در دل داشتم؛ اما وقتی در برابرش قرار گرفتم، آن‌قدر تحت تأثیر هیبت او بودم که توانایی و جرئتِ سخن گفتن را از دست دادم.