گزیده اشعار - غزلیات

محبت من به دلیل دوری و محرومیت دوچندان شد و شوق و اشتیاقم به سبب این غم و اندوه، کاهش نیافت؛ با اینکه شدتِ حسرت و حسِ فقدان بیشتر شد، اما ذره‌ای از گرمای عشق و تمایلم کم نگشت.

بذرِ امیدِ من به دلیل بی‌توجهی و نرسیدن آبِ عنایت (که استعاره از توجه معشوق است) نرویید و به ثمر ننشست، اما در باغِ زندگیِ دیگران، بارانِ رحمت و لطف بی‌دریغ فرو ریخت.

ای رقیب و مدعی، تو خوش‌بخت هستی که در این سرزمینی که من تا این حد خوار و خفیف شده‌ام، تو با وجودِ این همه بی‌احترامی و فضای پر از تحقیر، ذره‌ای از حرمت و جایگاهت نزد معشوق کم نشد.

عمری با لاف زدن از وفاداری و سرسپردگی (مانند سگ که نماد وفاداری است)، ادعای عشق کردم، اما چه سود که با وجودِ تمامِ حقِ وفایی که ادا کردم، از خواری و حقارت من چیزی کاسته نشد.

ای وحشی، این غبارِ غم و اندوه همواره بر دلم نشسته بود و آیینه‌ی دلِ من، به هیچ روی از زنگارِ کدورت و غصه‌ها پاک نشد.