گزیده اشعار - غزلیات

اگر حضور من باعث سنگینی و زحمت بر دل تو می‌شود، مرا از میان ببر؛ زیرا من کسی نیستم که بخواهم اسبابِ اندوهِ خاطرِ یاری چون تو باشم.

پس از مرگ، مرا در همان‌جایی که جان سپرده‌ام رها کنید و جسدم را جابه‌جا نکنید؛ چرا که نمی‌خواهم حتی وجودِ بی‌جانِ من، باری بر دوشِ کسی باشد.

از تمام دوستان طلبِ حلالیت کرده‌ام؛ اما آن کسی که قاتلِ من است کجاست؟ می‌خواهم از او نیز پوزش بطلبم، مبادا که در گذشته رنجشی از جانبِ من به او رسیده باشد.

از شدتِ اشک و ناامیدی، مژگانم خیس شده است و سخت نگرانم که مبادا همین وجودِ رنجور و خسته من، همچون خاری در مسیرِ زندگیِ کسی قرار گیرد و باعثِ آزارش شود.

ای وحشی، اگر در کویِ معشوق، صدایِ شادمانی و نغمه‌ای از من شنیده نمی‌شود، نگران مباش؛ همین که صدایِ ناله و زاریِ من در آن‌جا طنین‌انداز است، برایم کفایت می‌کند.