گزیده اشعار - غزلیات

تاب و درخشندگی چهره‌ی معشوق چنان است که خورشیدِ جهان‌تاب در برابر آن نوری ندارد و تنها زلفِ اوست که توانایی و جرئتِ ایستادن در کنار این چهره را دارد.

معمولاً شنیدن داستان و افسانه باعث خواب‌آلودگی می‌شود، اما داستانِ عاشق چنان پرشور و تکان‌دهنده است که هر کس آن را بشنود، دیگر خواب به چشمانش نمی‌آید.

من به عنوان یک عاشقِ دیوانه‌وار، به تکیه کردن بر خاکسترِ سردِ گلخن (آتشدان گرمابه) راضی‌ام و سر بر بسترِ نرم و گران‌بهای سنجاب نمی‌گذارم؛ چرا که عاشقِ واقعی در بندِ آسایشِ دنیوی نیست.

می‌ترسم که سیلِ اشک‌هایم جسمِ ضعیفم را از پای درآورد و نابود کند؛ چرا که این تنِ رنجور و سست‌بنیاد، توانِ ایستادگی در برابرِ هجومِ سیلابِ اشک را ندارد.

اگر من (وحشی) در برابر تو به سجده می‌افتم، جای تعجب نیست؛ زیرا برایِ من، کمانِ ابرویِ تو تنها قبله‌گاه و محرابِ عبادت است.