گزیده اشعار - غزلیات

خداوندا! دعا می‌کنم که هیچ‌گاه میانِ من و آن سیمای زیبا، جدایی نیفتد و این نگاهی که از دور به تو دارم، با دوری و فراق قطع نشود.

من که هستم که بخواهم در آن بزمِ خصوصی حضور داشته باشم؟ جایگاهِ کوچکِ خود را می‌دانم؛ اما از خدا می‌خواهم که اگر دیگران هم برای ورود به آن محفل اجازه خواستند، به آنان اجازه داده نشود.

هر بیماری و دردی که از عشقِ تو برایم پیش بیاید، با جان و دل می‌پذیرم و درمانش می‌کنم؛ اما از تو می‌خواهم که جانم از دردِ حسادت و رنجِ بیماری در امان باشد.

برای عاشق بسیار دشوار است که چشم از رویِ یارِ غارتگرِ دل بردارد و پلک‌ها را روی هم بدوزد؛ خدایا! هیچ عاشقی را به این کوری و محرومیتِ از دیدار دچار مکن.

زیبایی و جوهرِ وجودِ تو فراتر از آن است که در کنجِ یک خانه جای گیرد و محدود شود؛ و منِ وحشی هم آرزو ندارم که بنای جانم به آبادی و سلامت برسد، چرا که آبادیِ من در ویرانیِ عشقِ توست.