گزیده اشعار - غزلیات

من می‌توانم بدون تو زندگی کنم و توانایی تحمل تنهایی را دارم؛ خودم را در آزمون صبر و شکیبایی سنجیده‌ام و مطمئنم که این قدرت را در خود دارم که دوری‌ات را تاب بیاورم.

تو خودت می‌دانی که هدف اصلی من حفظ آبرو و حرمت توست، وگرنه من هم راه‌ها و فرصت‌های بسیاری برای کنار تو بودن و آشکار کردن عشقمان داشتم که به رسوایی می‌انجامید.

به ظاهر به تو می‌گویم که دیگر به سویت نخواهم آمد، اما تو با گوش جان بشنو که در پشت درهای بسته دلم، انبوهی از تمنا و درخواست برای دیدار تو ایستاده‌اند.

تنها مسئله این نیست که معشوق با بی‌توجهی و نادیده گرفتن من، مرا می‌آزارد، بلکه در نهاد من آتش حسادت نیز شعله‌ور است و رنجی مضاعف بر من تحمیل می‌کند.

اگر دردی که می‌کشم همان شرابی است که در جام من ریخته می‌شود، پس یقین دارم که بعد از این باده‌نوشی، خماری و رنجی بی‌پایان در انتظار من است.

هرچند که در برابر تو خود را ناچیز می‌شمارم، اما مانند رقیبانِ هوس‌باز و بی‌قرار، آواره و دربدر نیستم؛ من برتری و امتیازی نسبت به آنان دارم که مرا از ایشان متمایز می‌کند.

طبع من وحشی و گوشه‌گیر است؛ چگونه ممکن است این شرم و خویِ ذاتی به من اجازه دهد که راحت در محضر تو حاضر شوم؟ با وجود اینکه می‌دانم در بزم تو برای من هم جایگاهی وجود دارد.