گزیده اشعار - غزلیات

هیچ‌گونه توجه و التفاتی از سوی محبوبانی که فرمانروایانِ ناز و کرشمه هستند، شامل حال من نمی‌شود؛ من حتی اجازه ندارم که در پیشگاه آنان، سر بر سجده و نیاز بگذارم.

کلیدِ رسیدن به وصال را بر طاقِ بلندِ بی‌نیازی و تکبرِ معشوق قرار مده؛ زیرا من آن‌قدر بلندمرتبه نیستم که دستم به آن‌جا برسد و بتوانم آن را به دست آورم.

شمع از من انتظار دارد که بر خلافِ پروانه، از آتش دوری کنم و نترسم؛ اما در حقیقت من هیچ واهمه‌ای از سوختن و آتشِ سوزنده ندارم.

مرا به اوج و کنگره‌ی وصالِ او دعوت نکنید و ندا در ندهید؛ چرا که آن پری‌چهره‌ای که شما در خیال دارید و به آن دل بسته‌اید، با آن‌که من می‌شناسم، تفاوت دارد و از آنِ من نیست.

سخن گفتن از ترکِ وفاداری را کنار بگذار و به صرفه‌جویی در کلام روی بیاور؛ چرا که من حتی به این صبر و شکیباییِ مصلحتیِ خودم هم اعتمادی ندارم.

من هم به این نتیجه رسیده‌ام که مصلحتِ کار در این است که عشق را انکار کنم؛ اما متأسفانه آن‌قدر صبر و توان ندارم که بتوانم این رازِ درونی را پنهان نگه دارم.