گزیده اشعار - غزلیات

آن محبوبِ فتنه‌جو و پرخاشگر، جز با رقیبانِ ما هیچ همنشینی ندارد؛ این شیوه رفتار و مسیری که او در پیش گرفته، بسیار ناپسند است و هیچ خیر و خوبی در آن دیده نمی‌شود.

او حتی به اندازه مویی از رقیبان فاصله نمی‌گیرد و همواره با آنان است، اما دریغ که حتی به اندازه مویی هم به سوی ما تمایل و توجه نشان نمی‌دهد.

خطاب به محبوب می‌پرسد: دلیل اینکه ما را در نزد خودت کمتر از رقیب می‌شماری چیست؟ در حالی که میزانِ وفاداری ما به تو کمتر از رقیب نیست.

آیا سزاوار است که با هر فردِ بی‌سروپا و گمراهی از عشق سخن بگویی؟ آیا از هم‌نشینی و هم‌صحبتی با چنین گروهی که شایسته تو نیستند، شرم نداری؟

ای وحشی، اگر قصد تو این است که از این درگاه بروی، به سادگی برو؛ نیازی نیست که با تغافل و بی‌توجهیِ عمدی یا تندیِ رفتار، کار را به دلخوری بکشانی.