گزیده اشعار - غزلیات

اکنون زمان آن نیست که حجاب از چهره برگیری و زیبایی‌ات را آشکار کنی؛ چهره‌ات را بپوشان، چرا که من توان و تحملِ نگریستن به این زیباییِ خیره‌کننده را ندارم.

به حالِ من که از سختیِ راهِ عشق خسته و ناتوانم بنگر و با بی‌توجهی و شتاب از کنارم مگذر، چرا که من توانِ آن را ندارم که به دنبال تو بدوم و هم‌گام با تو شوم.

اندوهِ عشقت را نزدِ چه کسی بازگو کنم؟ چرا که در این محفل، نه جرئت و شجاعتِ سخن گفتن وجود دارد و نه مجالی برای شنیده شدنِ دردِ دلِ من.

من خود از شدتِ حیرت و شگفتی در برابرِ وجودِ تو، زبان در کام کشیده و خاموش مانده‌ام؛ پس نیازی نیست مرا از سخن گفتن منع کنی یا با گزیدنِ لب، به سکوت دعوتم کنی.

آن معشوقِ وحشی و گریزپا، همچون آهویی از من می‌رمید و دوری می‌کند و اصلاً هیچ میل و رغبتی به آرام گرفتن و کنارِ من ماندن ندارد.