گزیده اشعار - غزلیات

اینکه به دردمندی و غمِ ما می‌خندی، چه معنایی دارد؟ اگر آن‌قدر دلسوز نیستی که برای حالِ نزارِ ما گریه کنی، پس چرا با خندیدن، نمک بر زخم ما می‌پاشی؟

او پنهانی با دیگران باده می‌نوشد؛ این شرم و حیایی که در چهره دارد، نشان می‌دهد که می‌داند من از کارهای پنهانی‌اش باخبر هستم، وگرنه اگر نمی‌دانست که من آگاه‌ام، دلیلی برای شرمندگی نداشت.

این توصیه‌ها و پندهای مهرآمیزی که به تو می‌دهم، تنها از سرِ خیرخواهی و دوستی است؛ وگرنه در این گفت‌وگو هیچ نفع یا ضرر شخصی برای من وجود ندارد که بخواهم با اصرار آن را دنبال کنم.

محتسب برای پیدا کردنِ شراب، آبروی ما را می‌برد و پرده‌دری می‌کند؛ واقعاً هدفِ او از این جست‌وجویِ زشت و بی‌مورد چیست؟

بهار و سال نو فرا رسیده است؛ غصه خوردن برای اموری که در اختیار ما نیست، کار پسندیده‌ای نیست. ای وحشی، شراب بنوش و خوش باش که تنها خداوند است که از حوادثِ آینده آگاه است.