گزیده اشعار - غزلیات

ای چشمِ من، تو که مانندِ نگهبانِ دشت، راه را می‌پایی، منتظرِ عبورِ چه کسی هستی؟ در ذهنِ تو تصویرِ کدام سوار و سبکِ نگاهِ چه کسی نقش بسته که این‌چنین خیره مانده‌ای؟

چه سرزمینِ پرشور و گذرگاهِ باطراوتی است؛ راستی آن‌کسی که در آنجا با این زیبایی جلوه‌گری می‌کند کیست و این جایگاهِ تماشایِ زیبایی متعلق به چه کسی است؟

ناز و فتنه‌گری آغاز شد و تمامِ عالم را فرا گرفت؛ گویی سپاهی از زیبایی در حرکت است؛ راستی این سپاه، متعلق به پادشاهِ کدام سرزمین است که این‌گونه با شکوه عبور می‌کند؟

چه کشورِ زیبایی است که او در آن پرچمِ عدالت و زیبایی را برافراشته است؛ من که گدایِ سرزمینِ او هستم، می‌پرسم این پادشاهِ مقتدر که دلم را تسخیر کرده، کیست؟

ای وحشی، پنهان نیست که آن محبوبِ گرم‌رو و تندرو که بود؛ این آتشِ پنهانی که ناگهان شعله‌ور شد، اثرِ آهِ سوزناکِ چه کسی است؟