گزیده اشعار - غزلیات

دست کشیدن از عشق به خاطرِ ستم‌های معشوق، با خوی و عادت ما سازگار نیست؛ چرا که وفاداری، همدمِ همیشگی و دیرینه‌ی عشقِ ماست.

اگر تو می‌خواهی که ناجوانمردی کنی، خدا خودش تو را حفظ کند؛ اما جفای تو بر ما، به خاطرِ بختِ بد و اقبالِ ناموافقِ خودِ ماست که سزاوارِ این جفا شده‌ایم.

چه بسیار فقیرانی که با پادشاهان، بازیِ عشق کرده‌اند؛ پس به حالِ ما نخند، چرا که این رسمِ عاشق شدنِ نابرابر، کارِ تازه‌ای نیست که ما بدعت گذاشته باشیم.

مگر از پا درآمده باشیم و مرده باشیم که اجازه دهیم دیگری (رقیب) به جای ما باشد؛ چرا که هدفِ تیرِ بی‌توجهیِ تو قرار گرفتن، همان افتخار و خدمتِ ما در راهِ عشق است.

این تویی که با بی‌اعتنایی و کم‌محلی، آبروی ما را می‌بری، وگرنه تحقیر شدن در عشقِ تو، باعثِ نابودیِ مصاحبت و همنشینیِ ما می‌شود.

ما در ابتدا با ادعای عاشقی جلو آمدیم، اما وقتی سختی را امتحان کردیم، دیدیم که کشیدنِ بارِ این کمانِ سنگینِ عشق، در توانِ بازوی صبر و طاقتِ ما نیست.

معشوقِ ما، هزاران بنده مثلِ وحشی را خریده و آزاد کرده است، اما از دریغ کردنِ یک نگاه (که بهایِ جانِ ماست) به ما، خودداری نمی‌کند.