گزیده اشعار - غزلیات

خدایا، در این لحظات سخت، آن محبوب ماهروی من که بر کجاوه نشسته است، کجا به سر می‌برد؟ کسی که تنها امید و برآورنده‌ی آرزوهای قلب اندوهگین من است، اکنون کجاست؟

از شدت اندوه دوری، کارم به جایی رسیده که جانم به لبم رسیده است؛ واویلا از این غم، دیگر چه چاره‌ای می‌توانم کنم؟ آن کسی که تنها عامل شادی و تسلی خاطر من است، کجاست؟

ای باد صبا، به یاری من بیا و اشک‌هایی را که از سر نیاز و حاجت می‌ریزم، نظاره کن. سختی سفر را بر خود هموار کن و در پی آن محبوب نازپرورده و مهربان من جست‌وجو کن که کجاست.

دوری از آن محبوب که جان و دلم را به آشوب می‌کشد، دیگر صبر و شکیبایی‌ام را از من گرفته است. آن کسی که با زیبایی‌اش صبر و دل و دین و ایمانم را به غارت می‌برد، کجاست؟

ای وحشی (خودم)، رنج و اندوه هجران تو را به مرز نیستی کشاند. آن کسی که تنها مایه و سرمایه‌ی نشاط و زندگی قلب اندوهگین من است، کجاست؟