گزیده اشعار - غزلیات

گاهی از روی مهربانی به یاد عاشق شیدا و سرگشته‌اش می‌افتد، خدایا! اما وقتی کسی را می‌بیند که از من شیداتر و سرگشته‌تر است، آیا اصلاً به یاد من هم می‌افتد؟

حتی اگر فرض کنم که آن یارِ مسافر قصد دارد نامه‌ای برایم بفرستد، ای خدا، پیک و نامه‌رسان چطور می‌تواند منِ گمنام و بی‌نشان را در این میان پیدا کند؟

او مرا با آه و ناله‌های شبانه در بندِ عشق اسیر کرد و خودش با آسودگی رهایم ساخت؛ خدایا، چرا کسی باید با کسی که روزگارش تیره و بدبخت است، چنین رفتارِ ظالمانه‌ای داشته باشد؟

شاعر (وحشی) که در بازار جنون سرگردان شده، بدون پناهِ زلفِ یار، حال و روزش وخیم است؛ خدایا، آیا او این عشق و سودا را رها خواهد کرد؟