گزیده اشعار - غزلیات

ماجرایِ می‌خواری‌هایِ شبانه و گشت‌وگذارِ تو در زیرِ نورِ ماه، بر کسی پوشیده نیست؛ حتی دوستان و هم‌نشینانِ خودت نیز پیش از آنکه خورشید طلوع کند، آن را برای هم تعریف می‌کنند.

من از تمامِ جزئیاتِ گفت‌وگوها و حتی تعدادِ تنقلاتی که در بزم‌هایتان می‌خورید، باخبرم. اگر اراده کنم، می‌توانم تک‌تکِ این موارد را بدون کم‌وکاست به یادت بیاورم.

تو تا نیمه‌شب بساطِ عیش و می‌نوشی داری، اما در روز طوری رفتار می‌کنی که گویی ما با چشمانِ خسته‌مان متوجهِ کارها و احوالِ تو نمی‌شویم.

شراب را اگر روی خاک بریزی بهتر است تا آن را در جامِ رقیبِ من بریزی. افسوس بر تو و افسوس بر این شراب که با چنین فردِ ناشایستی نوشیده می‌شود.

من «وحشی» هستم؛ دیوانه‌ای که در راست‌گویی و بیانِ حقیقت زبانزد است. حالا می‌خواهی راهت را از من جدا کن و می‌خواهی از من رو برگردان؛ حقیقت تغییر نمی‌کند.