گزیده اشعار - غزلیات

ای کسی که با فتنه و آشوبگری دل‌ها را اسیر می‌کنی، مرا صرفاً به خاطر حرف‌های دروغین رقیب و بدگویان مجازات نکن؛ اگر اصرار به نابود کردن من داری، حداقل به دلیلی واقعی و برای گناهی که خودم مرتکب شده‌ام مرا بکش.

من در نزد تو هیچ ارزشی در مقایسه با دیگران ندارم و چرخ گردون (روزگار) باعث شده است که این‌گونه بی‌مقدار و بی‌اعتبار شوم.

شوق و اشتیاق من به تو چنان افزایش یافته است که هر زمان از نظرم پنهان می‌شوی، چاره‌ای ندارم جز اینکه در صدها کوی و برزن به دنبال تو بدوم و تو را جست‌وجو کنم.

کشته شدن به دست تو برای من نه یک مصیبت، بلکه لطفی است که بر گردن دارم؛ چرا که این مرگ، مرا از صدها رنج و گرفتاریِ زندگی و عشق راحت می‌کند.

من همچون وحشی (تخلص شاعر)، از عیب‌جویی و دیدن نقص‌های دیگران چشم پوشیده‌ام؛ ای کسی که از من عیب می‌گیری، برو که همین صفتِ نادیده‌گرفتن عیوب، برای من هنری بزرگ و کافی است.