گزیده اشعار - غزلیات

من آن پرنده‌ای هستم که با اختیار خود در دام صدها بلا افتادم؛ با یک پروازِ نابه‌هنگام و تصمیمِ اشتباه، سرنوشتِ خویش را به تباهی کشاندم.

من که پیش از این آزاد و رها بودم و درگیر هیچ‌گونه گرفتاریِ دست‌ و پاگیر نبودم، با تصمیمِ ناشیانه‌یِ خود، این‌چنین خودم را درمانده و اسیر کردم.

من از سرنوشت و جایگاهی که برای خود رقم زده‌ام چنان بیزار و گریزانم که اگر برایم ممکن بود، از جان و تنِ خود نیز دوری می‌جستم.

اگر رفتارِ تو همچنان به همین سردی باقی بماند، بیم آن دارم که با وجودِ تمامِ وفاداری‌ام، ناچار شوم در ظاهر تظاهر به بی‌وفایی کنم تا شاید توجهم را جلب کنم.

وقتی تو با ابرازِ عشقِ من این‌چنین غریبی می‌کنی و مرا از خود می‌رانی، ای‌کاش از همان ابتدا اصلاً این عشق را بروز نمی‌دادم و با این ماجرا آشنا نمی‌شدم.

ای وحشی! بنگر که چگونه در دریایِ خونینِ حسرت و اندوه گرفتار مانده‌ای؛ همان کسی که می‌توانست با انتخابِ درست، خود را از مهلکه نجات دهد، اما با نادانیِ خویش، خود را محروم کرد.