دیوان اشعار - رباعیات

سنایی

رباعی شمارهٔ ۳۲۸

سنایی
ای بی سببی همیشه آزردهٔ من و آزردن تو ز طبع تو پردهٔ من
بر چرخ زند بخت سراپردهٔ من گر عفو کنی گناه ناکردهٔ من

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بازتاب‌دهنده حال و هوای شخصی است که در رابطه‌ای عاطفی، گرفتار بی‌مهری و قهر بی‌دلیل معشوق شده است. شاعر با لحنی ملتمسانه و در عین حال گلایه‌مند، از این‌که معشوق بی‌هیچ بهانه‌ای آزرده‌خاطر می‌شود، سخن می‌گوید.

در واقع، مضمون اصلی، تسلیم محض بودن عاشق در برابر خُلق‌وخوی متغیر معشوق است؛ به‌گونه‌ای که عاشق حتی گناهان ناکرده را نیز می‌پذیرد تا شاید با بخشش معشوق، بخت و اقبالش به اوج آسمان‌ها برسد.

معنای روان

ای بی سببی همیشه آزردهٔ من و آزردن تو ز طبع تو پردهٔ من

ای کسی که بدون هیچ دلیل منطقی از من رنجیده‌خاطر هستی؛ بدان که این عادتِ آزار دادنِ من، نشانه‌ای از سرشت و خوی ذاتی توست.

نکته ادبی: واژه پرده در اینجا به معنای آشکارکننده و نشانه است؛ یعنی این رفتارِ تو، پرده از طبعِ تندِ تو برمی‌دارد.

بر چرخ زند بخت سراپردهٔ من گر عفو کنی گناه ناکردهٔ من

اگر گناهانی را که من مرتکب نشده‌ام، ببخشی؛ بخت و اقبال من چنان اوج می‌گیرد که به آسمان‌ها می‌رسد و به سعادت کامل می‌رسم.

نکته ادبی: عبارت چرخ زند استعاره از بلندمرتبه شدنِ اقبال است و سراپرده کنایه از بنا کردنِ جایگاهِ رفیع و سعادت در اوج آسمان است.

آرایه‌های ادبی

متناقض‌نما (پارادوکس) گناه ناکرده

اشاره به گناهی که اساساً واقع نشده است؛ این ترکیب یکی از مضامین رایج در توصیفِ تسلیمِ محضِ عاشق است.

اغراق بر چرخ زند بخت سراپردهٔ من

شاعر برای نشان دادنِ عظمتِ بخششِ معشوق، رسیدنِ بختِ خود به آسمان را به تصویر می‌کشد.

استعاره پرده

استفاده از پرده برای نشان دادنِ این‌که رفتار معشوق، نمایان‌گرِ خوی و طبعِ درونی اوست.