دیوان اشعار - رباعیات

این ابیات، بیانی است از دردِ دلِ شاعری که از ناملایماتِ اطرافیان و بی‌مهریِ مخاطبِ خود رنج می‌برد. درونمایه‌ی اصلی، دعوت به انصاف و دوری از رفتارهایِ بدخواهانه‌ای است که بر پایه‌ی سخن‌چینیِ حسودان بنا شده است.

شاعر با لحنی نجیب و در عین حال گلایه‌مند، از مخاطب می‌خواهد که اگر قصدِ جبرانِ اشتباهاتِ پیشین را ندارد، دست‌کم با لحنی تهدیدآمیز و کینه‌توزانه بر زخم‌های او نمک نپاشد و فضایی آکنده از ترس و هراس ایجاد نکند.