دیوان اشعار - غزلیات

از آن هنگام که شیفته و دلباخته‌یِ چهره‌یِ گلگون و زیبایِ این محبوب شدم، از شدتِ درد و رنجِ عشق، کمرم خمیده شده است؛ درست همانندِ بخشِ بالاییِ سازِ چنگ که به دلیلِ شکلِ خاصِ خود، خمیده به نظر می‌رسد.

دنیا برایِ من که بیچاره و غمگین هستم، تنگ و تاریک شده است؛ چرا که تمامِ توجه و عشقِ من معطوف به چشمانِ کوچک و دهانِ ظریف و تنگِ این محبوب گشته است.

این معشوق گاهی با من از سرِ ستیز و جنگ درمی‌آید و گاهی دوباره صلح می‌کند؛ اما من در هر دو حالت، چه در جنگ و چه در صلح، دیوانه‌وار دلباخته‌یِ او هستم.

من در طولِ زندگی، افرادِ سنگدل و بی‌رحمِ بسیاری را در جهان دیده‌ام؛ اما اکنون در برابرِ این محبوب که دلی سخت‌تر از سنگ دارد، چنان عاجز و ناتوان شده‌ام که گویی اراده‌ام سلب شده است.

زبانِ او هنگامِ سخن گفتن، گویا نیست و نمی‌تواند کلام را به شیوایی ادا کند؛ با این‌حال، من شیفته‌یِ همان سخنانِ نامفهوم و گنگِ او هستم.

از دیدگاهِ من (سنایی)، تمامِ سخنان و وعده‌هایِ او نیرنگ و فریبی بیش نیست؛ اما من چنان دلبسته‌ام که حتی بنده‌یِ همین حیله‌گری و نیرنگ‌هایِ او شده‌ام.