دیوان اشعار - غزلیات

هر آن‌کس که معشوقی دارد، باید مانند من باهوش و جسور باشد؛ معشوق باید لبانی شیرین، گفتاری دلنشین، همنشینی خوش و بیانی نکو داشته باشد.

به‌ویژه در امر دوستی، باید معشوق و رفیقی را برگزید که عمیق، با‌معنا و دارای فضیلت باشد؛ تا جای ممکن، تنها با چنین یار فرزانه‌ای طرح دوستی بریز.

اگر نمی‌خواهی از جایگاه عزت و احترام به ذلت و خواری سقوط کنی، زیبایی و عشق را عزیز و گرامی بدار و مال و ثروت دنیا را بی‌ارزش و حقیر بدان.

زیبارویان سرزمین ترکستان بسیار از ماه آسمان زیباترند؛ پس آن زیباروی زمینی را انتخاب کن و از ماه آسمان که در برابر زیبایی معشوق، پدیده‌ای پست و بی‌فروغ است، دوری بجوی.

موی خوش‌بویِ معشوق را در دست بگیر و جام شرابِ لبریز را بنوش؛ در واقع دوستی و هم‌نشینی خود را وقف عشقِ زیبا و مستیِ آگاهانه کن.

و اگر دوست داری که سرنوشت و کارت به زیباییِ یک تصویرِ هنری شود، همچون سنایی خودت را وقف عشق آن محبوب کن و تمام توان خود را در این مسیر به کار بگیر.