دیوان اشعار - غزلیات

بیت اول: در قلب من، عشق تو نوری است که به من اطمینان و یقین قلبی می‌بخشد. بیت دوم: نام تو چنان در چشمانم جای گرفته و نقش بسته است که گویی نامی حک شده بر نگین انگشتر است و هرگز از دیده محو نمی‌شود.

بیت اول: در سرشت و نهاد من تا روز قیامت، عشق تو همانند بهشت برین است. بیت دوم: و وفاداری من به تو، به مثابه دین و آیین و اساس باورهای من است.

بیت اول: تو آخرین و ماندگارترین یار من هستی و غم عشقت، همدم جانِ من است. بیت دوم: عشقی که با روح من آمیخته و تا دمِ واپسین و لحظه مرگ، همراه من باقی خواهد ماند.

بیت اول: اگر این خواسته توست که از معاشرت با آدم‌های نااهل و کوته‌فکر ببرم، آن را با جان و دل می‌پذیرم. بیت دوم: اگر تنها هدف تو این است که من از غیر تو دل ببرم، من آمادگی دارم تا حتی از جان خود نیز بگذرم.

بیت اول: کسی که تمام هدفش دیدار و هم‌صحبتی با تو باشد. بیت دوم: دیگر چه غمی دارد و چه نیازی به جلب توجه تکین‌ها (پادشاهان و امیران) و جاه و مقام آنان خواهد داشت؟

بیت اول: امید به رسیدن و دیدار تو، به عمر من افزود و مرا زنده نگه داشت. بیت دوم: اگر امید به وصال تو چنین قدرتی دارد که عمر را افزون می‌کند، پس خودِ وصال تو چه شکوه و عظمتی دارد؟

بیت اول: از معشوق پرسیدم آیا بنده و عاشقی وفادارتر از سنایی سراغ داری؟ بیت دوم: او با بستنِ (فروبستن) مژه‌هایش (اشاره به نگاهی خاص یا تایید خاموش)، به زبان بی‌زبانی گفت: همین‌طور است و تو همان هستی.